Kokosowa tarta z ricottą i truskawkami.

Tęsknie za prawdziwymi truskawkami. Takimi pachnacymi, słonecznymi. Nawet w naszym małym ogrodzie udało nam się w zeszłym  wyhodować kilka krzaczków i z przyjemnością zjeść kilka owoców które zdołały się uchronić przed ślimakami. Słodkie truskawki to najlepszy letni deser!

 Do lata jeszcze jednak trochę czasu, więc trzeba się zadowolić tym, co jest. W sklepie pojawiły się zagraniczne truskawki i skusiłam się na nie ponieważ pachniały cudnie. W smaku też, o dziwo, nie najgorsze. Kilka powędrowało do smoothie, które to  moje dzieci uwielbiają, reszta do tarty. Prostej w wykonaniu i pysznej. 

 Składniki:

Ciasto:

- 90 g masła

- 175 g mąki orkiszowej (może być pszenna)

- 2 łyżki cukru pudru

- 3 łyżki wody

Masa:

- 250 g ricotty

- 150 g kremowego serka (użyłam Philadelphii)

- 2 jaja

- 4 łyżki cukru pudru

- 5 łyżek wiórków kokosowych

- 2 łyżki tłuszczu roztopionego kokosowego

Dodatkowo:

- truskawki lub inne ulubione owoce

- gorzka czekolada

Mąkę wsypujemy do miski, dodajemy cukier i masło, które rozdrabniamy w palcach aż całkowicie w niej zniknie.

Dolewamy wodę i zagniatamy ciasto, które schładzamy w lodówce przez pół godziny. 

Po tym czasie rozwałkowujemy ciasto i wykładamy nim natłuszczoną formę do tarty (25 cm). 

Nakłuwamy widelcem , przykrywamy folią aluminiową lub papierem do pieczenia, wysypujemy fasolą lub specjalnymi kulkami i pieczemy 15 minut w 190 st. 

Zdejmujemy obciążenie i pieczemy następne 10 minut. 

Ricottę miksujemy z serkiem, jajkami i cukrem na jednolitą masę. 

Dodajemy tłuszcz i wiórki, mieszamy. 

Wylewamy na podpieczony spód i wstawiamy do piekarnika na jakieś 25 minut. 

Po wyjęciu i ostudzeniu dekorujemy owocami i wiórkami czekolady.

SMACZNEGO!!!

Sezon na szparagi. Sałatka z buraczkami, fetą, szparagami i orzechami włoskimi. I pierwsza biedronka tej wiosny.

Sezon na szparagi uważam za rozpoczęty. Na pierwszy ogień w tym roku poszła sałatka. Miała być tarta ale z braku wszystkich składników okazała się niewykonalna. Nic straconego, następnym razem. Przepis na tą propozycję znalazłam w zakupionej na ebay'u książce pt. "Summer cooking" i tym bardziej cieszę się z nadejścia wiosny (a wkrótce i lata, miejmy nadzieję), że mam zamiar popełnić większość z niej przepisów. 

Tymczasem podaję składniki, pominęłam listki świeżej mięty, jeśli ją lubicie, dodajcie.

- pęczek szparagów

- ugotowane buraczki

- feta 

- orzechy laskowe

- sałata lub ulubiona mieszanka zieleniny

Sos:

- sok z cytryny

- oliwa

- czosnek 

- sól, pieprz

Szparagom odłamujemy zdrewniałe końcówki i wrzucamy je na osolony wrzątek na 3 minuty. 

Wyjmujemy, przelewamy zimną wodą.

Buraczki kroimy, fetę kruszymy, orzechy prażymy na suchej patelni. 

Wszystko układamy na sałacie i polewamy sosem. 

W przepisie był to sos z wyciśniętego czosnku, oliwy i  soku z cytryny, ale ja czosnek pominęłam.

Czaiłam się dziś z aparatem na jakiegoś stwora do sfotografowania. Napatoczyła się biedronka i przy okazji Julia i jej palce.

Tartaletki chrzanowe z łososiem.

Miało być świątecznie.Miał być mazurek, baba majonezowa, kolorowe jaja i bardzo odświętne śniadanie Wielkanocne. Zamiast tego stres, nerwy i choróbsko. Wirusy nie odpuszczają, frekwencja w szkole spada na łeb na szyję, w przychodni i szpitalu kolejki. Najmłodsza się rozchorowała i większość czasu, który planowałam poświęcić na przedświąteczne przygotowania i porządki spędziłam na kanapie tuląc dziecię i oglądając Świnkę Peppę. W domu bałagan, apetyt na świąteczne przysmaki niezaspokojony a jutro wylatujemy do Polski. Rzutem na taśmę wydrukowałam karty pokładowe (po uprzednim zaznaczeniu, że nie potrzebuję hotelu, samochodu, telefonu, pierwszeństwa wejścia na pokład, rezerwacji miejsca, walizki i czego tam jeszcze....) i do walizki wrzuciłam kilka ciepłych ciuchów, bo przecież w Ojczyźnie zima. I tyle w temacie świąt. Może w przyszłym roku będzie lepiej.

A w temacie kulinariów, tartaletki z łososiem. Połączenie wędzonego łososia i chrzanu jest według mnie bardzo smakowite. A jeśli dodać do tego kruche orkiszowe ciasto, otrzymujemy idealną propozycję dla wielbicieli ryb. Pyszne również na zimno, świetnie się sprawdzą w koszu piknikowym, który mam nadzieję, niedługo wyjdzie ze schowka. 

 Składniki (na 6-7 porcji):

Ciasto:

- 90 g masła

- 175 g mąki orkiszowej (może być pszenna)

- pół łyżeczki soli

- 3 łyżki wody

 

Nadzienie:

- ok. 150 g wędzonego łososia

- 100 ml śmietanki

- 1/4 szklanki mleka

- 4 łyżki chrzanu (idealny byłby świeży korzeń)

-  2 jaja

- sól, pieprz

Mąkę wsypujemy do miski, dodajemy sól i masło które rozdrabniamy w palcach aż całkowicie w niej zniknie.

Dolewamy wodę i zagniatamy ciasto, które schładzamy w lodówce przez pół godziny. 

Po tym czasie rozwałkowujemy ciasto i wykładamy nim natłuszczone foremki. 

Nakłuwamy widelcem , przykrywamy folią aluminiową lub papierem do pieczenia, wysypujemy fasolą lub specjalnymi kulkami i pieczemy 15 minut w 190 st. 

Zdejmujemy obciążenie i pieczemy następne 10 minut. 

Wyciągamy z piekarnika.

 

Jaja roztrzepujemy w misce, dolewamy śmietankę i mleko i dodajemy chrzan.  

Przyprawiamy.

 Na każdym podpieczonym spodzie układamy porwanego łososia, uzupełniamy zalewą jajeczną i wstawiamy do piekarnika na ok. 15 minut aż masa się zetnie.

 

Gotowe tartaletki podajemy z ulubioną sałatą. 

SMACZNEGO!!!

Wielkanocne marchewki z ciasta.

Od jakiegoś czasu znajduję pod swoimi drzwiami katalog z rzeczami do domu. Rzeczami przeważnie "badziewiastymi", bez których da się żyć, jak np. pojemnik na banany czy cebule albo przytrzymywaczka do łatwiejszego krojenia jajek. Katalog ten i produkty z niego ewentualnie zamawiane roznosi pewnien starszy pan, a że do wiekowych ludzi mam słabość, czasem skuszę się i coś z niego zamówię. Ot tak, żeby pan na darmo nie jeździł.

Jedną z rzeczy, które niedawno zamówiłam, były metalowe foremki w kształcie stożków. Planowałam zrobić z ich pomocą francuskie rurki z kremem, ale jak to zwykle bywa, na planach się skończyło. Kiedy jednak natknęłam się na te marchewy (kilk) or razu wiedziałam, że będę testować foremki! Nie wyszły mi aż tak piękne jak na zalinkowanym blogu ale test zdały. Na pytanie zadane moim córkom: co wam ten wypiek przypomina?, jedna z nich odpowiedziała prawidłowo. No to niech będzie, że marchewki zdały test w połowie :)

Marchewki idealnie nadają się na ozdobę Wielkanocngo stołu. Choć z ich wykonaniem jest trochę zachodu, uważam, że efekt jest go warty.

Składniki: ( z podanej ilości wyjdzie zapewne ok. 10 marchewek, jak zużyłam niecałą połowę ciasta i wyszły mi 4):

- 100 g masła

- 1 jajo

- 1 żółtko

- 100 ml śmietany

- 1/2 łyżeczki soli (następnym razem dodam całą )

Mąkę siekamy z zimnym masłem i solą. 

Dodajemy jajo, żółtko i śmietanę, zagniatamy ciasto. 

Owijamy je w folię spożywczą i wkładamy do lodówki do schłodzenia.

Gotowe ciasto rozwałkowujemy na blacie na cienki placek a ten z kolei na równej szerokości paseczki. Każdy paseczek zwijamy w rulonik (ale niezbyt gruby, ponieważ ciężko będzie taki upiec). 

Ruloniki nawijamy na natłuszczone foremki (jeśli takich nie macie, zajrzyjcie tutaj i sprawdźcie jak sobie bez nich poradzić) i pieczemy aż się zezłocą (ok. 25 minut w 180 st. ). 

Ja swoje marchewki posmarowałam białkiem roztrzepanym z sokiem z marchewki, ale kolor nie jest taki intensywny. 

Nie chciałam jednak używać barwnika, ale spokojnie można to zrobić.

Gotowe marchewki nadziewamy dowolnie. Ja użyłam pasty z tuńczyka (klik). Równie dobrze sprawdzi się pasta jajeczna, z makreli, a nawet tradycyjna sałatka jarzynowa.Macie tu szerokie pole do popisu! Nadziane marchewki wieńczymy ulubioną zieleniną i podajemy na świąteczny stół.

SMACZNEGO!!!

Niezbyt Wielkanocna. Cynamonowa drożdżówka do odrywania.

Cynamonowa drożdżówka pojawiała się na wielu blogach. Kilka razy już dodawałam przepis do ulubionych, kilka razy się na nią czaiłam. Dziś w końcu, na przekór zbliżającej się Wielkanocy i szału na mazurki, ją popełniłam. Uważam jednak, że jestem zupełnie rozgrzeszona z tej wariacji. Pogoda, jaka jest, każdy widzi.Nie wiem, jak u Was,drodzy czytelnicy, ale u nas zima w pełni. Pada śnieg, na przemian z gradem i deszczem, wieje niemiłosiernie zimny wiatr i jedyne na co człowiek ma ochotę to właśnie kawałek pysznego ciasta popitego ciepłym mlekiem.

Przepis, z którego korzystałam, znajduje się tutaj.

 Składniki:

- 2 i 3/4 szklanki mąki

- 25 g świeżych drożdży

- łyżeczka cukru

- 60 g masła, stopionego i ostudzonego

- 1/3 szklanki ciepłego mleka

- 1/4 szklanki ciepłej wody 

- 2 jajka

- szczypta soli

Posypka cynamonowa:

- 3 łyżeczki mielonego cynamonu

- pół szklanki (lub więcej, jak lubicie) brązowego cukru (ja użyłam xylitolu)

- 50 g stopionego masła

Mąkę przesiewamy do miski.

Drożdże rozcieramy w palcach z cukrem i mlekiem, wlewamy w zagłębienie zrobione w mące.

Przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce aż drożdże zaczną "pracować".

 Następnie dodajemy resztę składników i zagniatamy ciasto.

 Miskę smarujemy oliwą, wkładamy do niej ciasto i odstawiamy do wyrośnięcia na k. godzinę.

Po tym czasie ciasto rozwałkowujemy na blacie na kształt prostokąta (jeśli potraficie, brawo :) o wymiarach ok. 51cm/31 cm.

Ciasto smarujemy masłem, posypujemy mieszanką z cukru i cynamony, dzielimy na 6 (w miarę ) równych pasów.

Układamy pasy jeden na drugim i powstałą w ten sposób wieżę dzielimy na 6 (mi wyszło 5 i też było dobrze) części.

Kwadraty układamy w keksówce (moja ma wymiary 12/24 cm, jeśli chcecie zmieścić całość w jednej, musi być większa) wyłożonej papierem do pieczenia. Wierzch smarujemy pozostałym masłem i posypujemy cukrem.

Pieczemy ok. 30 minut w temp. 180 st.

Mam nadzieję, że wiosna do nas wkrótce zawita i nabiorę ochoty na  słoneczne, optymistyczne i Świąteczne posty!

SMACZNEGO!!!

Shepherd's pie czyli angielska zapiekanka z mięsem.

- Co było w szkole na obiad?

- Shepherd's pie. Zrobisz mamo, proszę....

- Zrobię.

No i zrobiłam. Prawdziwa zapiekanka pasterska ma w swoim składzie jagnięcinę, my jednak tego mięsa nie jadamy. Przy okazji nareszcie udało mi się wypróbować moje przecudne mini naczynia żaroodporne, kupiłam je dość dawno ze względu na ich piękny, pastelowy kolor, który mam nadzieję będzie królował w mojej kuchni po jej remoncie. Zapiekankę można oczywiście popełnić w jednym dużym naczyniu.

Składniki:

- ok. 700 g mięsa mielonego (użyłam łopatki)

- ok. 1 kg ziemniaków

- 2-3 ugotowane marchewki (idealne z rosołu)

- szklanka (lub więcej) groszku (świeży, mrożony, ja użyłam z puszki)

- szklanka bulionu

- cebula

- ser żółty

- 2 łyżki koncentratu pomidorowego

- 2 łyżki masła

- sól, pieprz, ząbek czosnku, oliwa

Cebulę kroimy, podsmażamy na oliwie. 

Dodajemy mięso, przyprawiamy. 

Kiedy będzie gotowe, zalewamy bulionem, dodajemy koncentrat, pokrojoną marchewkę i groszek, mieszamy. 

Całość wykładamy do naczynia żaroodpornego.

Obrane ziemniaki gotujemy w osolonej wodzie do miękkości. 

Odcedzamy, dodajemy masło i za pomocą tłuczka zamieniamy w gładką masę, którą wykładamy na mięso. Posypujemy startym serem i całość wstawiamy do piekarnika. 

Pieczemy w średniej temperaturze aż do rozpuszczenia sera.

SMACZNEGO!!!

Ciasto z pasternakiem i orzechami włoskimi.

 Przyznam szczerze że dość sceptycznie podchodziłam do tego przepisu. Nie dość że pasternak, to jeszcze rozciapany banan, a ciast z tym ostatnim szczególnie nie lubię robić, bo zawsze wychodzi mi zakalec. Biorąc jednak pod uwagę to, że przepis pochodzi z jednej z moich ulubionych gazet (o tym w następnym poście) oraz to, że o uwagę prosił się samotny korzeń niewykorzystany do rosołu, postanowiłam zaryzykować. Okazało się, że słusznie, ciasto jest przepyszne, warzywa w nim nie czuć do tego stopnia, że dzieci zajadały się ze smakiem, nie pytając o nic :) Polecam  z czystym sumieniem.

Składniki (na keksówkę o wymiarach 11/23 cm);

Na ciasto:

- 150 ml oleju roślinnego

- 70 g brązowego cukru (ja użyłam xylitolu)

- duże jajo

- średni banan, bardzo dojrzały

- 150 g mąki 

- 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia ( w oryginalnym pzepisie jest 150 g mąki samorosnącej + łyżeczka proszku)

- 1 łyżeczka przyprawy piernikowej

- 130 g pasternaku

- 100 g orzechów włoskich (z braku laku dobry kit, czyli użyłam laskowych)

Na wierzch:

- pół opakowania serka kremowego

- dwie łyżki stopionego masła

- dwie łyżki miodu

Jajko, olej i cukier (słodzik) mieszamy trzepaczką w misce. 

Dodajemy banana wcześniej rozgniecionego widelcem, mieszamy. 

Mąkę przesiewamy, mieszamy z proszkiem i przyprawą dodajemy do masy jajeczno - bananowej. Delikatnie mieszamy. 

Dodajemy pasternak starty na grubych oczkach tarki  i mieszamy całość (nie mikserem).

Keksówkę wykładamy papierem do pieczenia, wypełniamy masą i wstawiamy do nagrzanego (170 st.) piekarnika na ok. godzinę. 

Patyczkiem sprawdzamy , jeśli wyciagnięty z ciasta jest suchy, jest gotowe.

Serek mieszamy z masłem i miodem, smarujemy wierzch wystudzonego ciasta.

SMACZNEGO!!!

PS. Dawno już nie zapraszałam na swoją stronę na FB :)

Weekendowe opowieści. Monkey Forest.

Nie wiem jak to się stało ale dopiero po prawie ośmiu (jeju, kiedy ten czas zleciał??) latach mieszkania w UK wybraliśmy się do pobliskiego Monkey Forest. Miejsce jest fantastyczne, idealne na niedzielną wycieczkę, pod warunkiem, że pogoda dopisuje. Małpiszony, które tu żyją, potrafią poprawić humor. Chociaż nie wolno ( i nie dadzą się) ich dotykać to samo obserwowanie ich śmiesznych zachowań jest bardzo przyjemne. Warto zabrać ze sobą piknikowe specjały aby po spacerze pożywić się na specjalnie do tego przygotowanych stołach. Jest również kafejka, ale oprócz kawy nic w niej nie kupowaliśmy. Mieszkającym niedaleko polecam to miejsce z czystym sumieniem.

Pierwsza małpa przez nas napotkana siedziała wysoko na drzewie i nie raczyła na nas spojrzeć. Obawialiśmy się, że reszta też będzie niemiła :)




Okazało się, że nie wszystkie uciekają na drzewa i chociaż, jak wcześniej wspomniałam,  nie podchodzą do ludzi można na nie popatrzeć z bliska. 

Spotkaliśmy małpę odpoczywającą...




malutką małpkę, która ciągle spadała z drzewa, na które właśnie się wdrapała...

małpę wkurzoną lub jak kto woli bez-kija-nie-podchodź małpę...

małpę której wydaje się, że jest za blada...

małpę znudzoną...

małpią damę, z tej śmiałam się najdłużej.

Małpa głodna też była...

 i małpa smutna...

Na koniec bonus w postaci małpiej pupy...

A na samiuśki koniec drugi bonus, Matka Polka we własnej rudej osobie i dwie małpki na dodatek. Jedna osobista.



Przy małpim parku znajduje się również miejsce dla amatorów wysokości. Przez jakiś czas można poczuć się jak prawdziwa małpa i poskakać na specjalnie do tego celu przygotowanych "budowlach" ulokowanych wysoko w koronach drzew. Starsza córka uwielbia takie ekstremalne (jak na nią ) sporty, niestety z lasu wyszła niepocieszona. Na przyjemność przejścia całego toru przeszkód trzeba poświęcić ponad dwie godziny a my niestety musieliśmy wracać. Obiecaliśmy jednak Julii że wrócimy tutaj na pewno. Jak tylko przestanie padać deszcz, pojedziemy.

Meat free mondays czyli bezmięsne poniedziałki, odsłona dziewiąta. Makaronowe giniazda ze szpinakiem i jajkiem.

Po niedawnej aferze związanej z końskim mięsem znalezionym w gotowych produktach utwierdziłam się w jeszcze większym przekonaniu aby mięsa spożywać jak najmniej. Co prawda nigdy nie kupowałam produktów biorących udział w tej aferze, ale zdarzyło nam się spałaszować mięsne kulki w Ikei. I raczej nigdy więcej się na nie nie skusimy, bo nigdy nie wiadomo, dzisiaj koń a jutro...? Lepiej nie myśleć. 

Bezmięsne poniedziałki zapoczątkowałam na blogu dość dawno ( kilk ) ale nie zawsze udaje mi się przenieść rzeczywistość na bloga. Zapewniam jednak, że je praktykujemy.

Przepis na dzisiejsze gniazda mignął mi przed oczami w jakimś magazynie dla kobiet podczas ostatnich wakacji w Polsce. W tej chwili nie potrafię powiedzieć w jakim, oświadczam jednak, że pomysł nie był mój. Wykonanie i zdjęcia jak najbardziej. Wspominam o tym, ponieważ w czasie jednego z wieczorów przed komputerem postanowiłam z ciekawości sprawdzić czy jakimś cudem moje zdjęcia pojawiają się gdzieś bez mojej zgody. Jak wielkie było moje zdziwienie, kiedy znalazłam kilka z nich na innych blogach, portalach dietowych a nawet na włoskiej stronie  z przepisami oraz Allegro! Jak narazie moje prośby o usunięcie zdjęć nie dały żadnego rezultatu, postanowiłam więc, że będę oznaczać moje zdjęcia. Być może to zniechęci niektóre osoby do kradzieży.. Taką mam nadzieję.

Wracając do przyjemniejszej części posta, aby przygotować gniazda potrzebujemy:

- pół opakowania makaronu spaghetti (przeważnie używam razowego ale tym razem się skończył

- paczka szpinaku

- jajka ( tyle jajek, ile gniazdek)

- dwa ząbki czosnku

- ulubiony ser (użyłam parmezanu)

- sól, pieprz, oliwa

Makaron gotujemy według instrukcji na opakowaniu. 

Czosnek wyciskamy i podsmażamy na rozgrzanej oliwie. 

Dorzucamy szpinak (jeśli liście są duże, siekamy go), obficie przyprawiamy solą i pieprzem, podsmażamy aż zmięknie. 

Z makaronu formujemy gniazda, układamy je na papierze do pieczenia, w środek każdego wkładamy po łyżce usmażonego szpinaku, na to wbijamy jajko i wkładamy do gorącego piekarnika (ok. 160 st., jakieś 20 minut) aż jajko się zetnie.

 Gniazdka najlepiej jest przykryć papierem lub folią, ponieważ makaron wysycha po wpływem wysokiej temperatury. 

Gotowe gniazdka posypujemy serem i wkładamy z powrotem do piekarnika aby się rozpuścił.

SMACZNEGO!!!

Weekendowe opowieści. Tatton Park.

Z racji trwających właśnie w Anglii ferii szkolnych, należy dzieciom zorganizować czas, aby nie pozwolić zanudzić im się na śmierć a samemu nie zwariować. Wybór padł na jeden z obiektów National trust, Tatton Park. Wykorzystałyśmy jeden najpiękniejszy dzień tygodniowej przerwy i wybrałyśmy się oglądać strachy na wróble. W Tatton Park bardzo często dzieją się różne ciekawe rzeczy a że od naszego miejsca zamieszkania jest tu stosunkowo niedaleko, jesteśmy tam częstymi gośćmi. Kolejna wycieczka zapowiada się w okolicach Wielkanocy, jeśli będzie warto, zdam relację. 

Na pierwszy ogień poszły drzewa, Julia aktualnie przeżywa etap wspinania się na nie. Czasem jest problem z zejściem :)

Bianca zachowawczo, trochę niżej.

Koło karuzeli też nie można przejść obojętnie 

a po wyczerpującej jeździe trzeba się pożywić.

Osiołkowi też nie odpuścimy. 

No i cała gama strachów na wróble. Bianca kiedy usłyszała kogo jedziemy oglądać, stwierdziła, że będzie się bała, ale jak widać, strach ma wielkie oczy. Do niektórych się nawet przytulała !